όσων αναζητούν ένα «δικό μας» εθνικό σχέδιο, ώστε να μην πάει χαμένη η επιτυχία της παραμονής μας στην ΟΝΕ. Η κυβέρνηση μάλιστα επιμένει ότι η ανάπτυξη πρέπει να είναι και δίκαιη. Η μέχρι τώρα ανυπαρξία εθνικού σχεδίου υποτίθεται ότι οφείλεται στην ανικανότητα των πολιτικών, τη γραφειοκρατία, την προχειρότητα και τα παρόμοια.
[...]
Με αυτούς τους όρους δεν θα υπάρξει καμία παραγωγική αναγέννηση και οι μέσοι ρυθμοί ανάπτυξης προβλέπονται κάτω του 2%. Δεν πρέπει να υπάρχει καμία έκπληξη γι’ αυτό. Ηταν φανερό από την αρχή ότι το πρόγραμμα «διάσωσης» θα ωθούσε τη χώρα στη στασιμότητα, έπειτα από μια τεράστια συρρίκνωση. Τους δανειστές ποσώς τους απασχολεί μια τέτοια εξέλιξη. Απορεί όμως κανείς με το ελληνικό μνημονιακό στρατόπεδο, το οποίο πανηγυρίζει μεν για την παραμονή στο ευρώ, αλλά παράλληλα αναζητεί με αγωνία ένα εθνικό σχέδιο ανάπτυξης. Τα στρώματα εξουσίας δεν έχουν καταλάβει σε ποια ατραπό ιστορικής παρακμής έχουν βάλει την Ελλάδα.