ΑΚΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΒΑΓΓΕΛΗ !!!!!!!
Πρώτα απ όλα θέλω να ξέρς ότι μπουρώ κι γώ να μλάω αν «Θεςαλλιώτικα» !!!!
Γιατί κι μένα η σκούφια μ’ κρατάει από τις παρυφές της Πίνδου. Από τς σκιές του Κόζιακα .Στην Θισσαλία. Καλά κατάλαβις.
Εκεί Βαγγέλη πέρασα τα παιδικά μ’ καλοκαίρια. Κι όχι για διακοπές, αλλά απ την ανάγκη πούχαν οι γονείς μ’ για δουλειά στουν κάμπου τς Μακεδουνίας, στα μπαμπάκια κι στα ρουδάκινα.
Ικί πουλές ένοιουσα από μκρός καί την γεωργία καί την κτηνοτροφία.
Μι τς παπούδις μ’. Ικί πρωτοαντίκρυσα την καθαρή ματιά του ανθρώπ΄ τς κοινής μας Πατρίδας. Δίπλα στν πατόζα και στα διμάτια. Ικί στς πλαγιές της Πίνδου, χάζιβα πιδάκι τα κουπάδια . Κι τα απόβραδο μιτά τ αλώνια, έβλιπα τουν λιβέντ’ τουν παππού μ’ ν’ αρμέγ τα πρόβατα . Μιτά μαζί, παλι να πάμι του γάλα στουν γαλατά, ξέρς, που πιρίμινι στν πλατεία. Στούν Αγιου Βησσαρίουνα Τρικάλων. Στην σκιά του Κόζιακα όπως σι είπα κι πρίν.
Κι εβλιπα του βράδι τα ταλιπουρημένα πρόσωπα των ανθρώπων να λάμπουν, που κι «σήμερα βγάλανι τουν επιούσιο» καθώς έλεγαν. Κι σταυροκουπιόντουσαν στην Παναγιά που πέρασιν κι αυτήν η μέρα.
Ικί λοιπόν Βαγγέλη η φιλοξινία ήταν πράγμα ιερό. ¨Όπως κι δώ. Οι φιλοξινούντες γίνονταν «θυσία». Αλλά κι ο φιλοξινούμενος έδειχνι σιβασμό. Κάτ που διν έκαμες Βαγγέλη στην προχθισινή σου ιπίσκιψ’ στην Βέροια. Ηρθις στου σπίτ μας κι ουτ’ που μας κάλισις . Κι δεν φτάν αυτό μας ύβρισις κι απου πάνου. Δεν καν ου κόσμους έτσ’ . Ντρουπή .
Διάλιξις τουν τόπου και τουν χρόνου. Μια μέρα μετά το μεγάλου συλλαλητήριου των Αγροτών στν Αθήνα. Δε λέω πως δεν εχς δικαίουμα ( αλλά του timing πως του βλέπ΄ς ; ) .
Ηρθις ιδώ. Που από δω ξεκίντσαν όλα. Κι ίπις κι για τν Κουλούρα. Τι σέφτιξι η Κουλούρα; Σι πιράζ’ που τα πιδιά αγουνίζουντι; Τσίπις οτ βγάζουν λίγα τρακτέρ διπλα στουν φραχτ’, χλιβάζοντάς τς. Ηρθις καμμιά φουρά να τσδείς. Να τσμιτρίις; Τσίξερες κι από παλιά; Τώρα η ντρουπή δεν εινι θκή σ’. Ειν αυτουνών που σ’ άκουγαν απου κάτ’ κι δεν σι πίραν καταπόδι με τς μαγκούρις.
Κι ήρθις κι αδιάβαστους .Δεν ίξιρις αν είχαν τιμή φέτου τα ρουδάκινα. Αντε καλά αυτό δεν πειράζει.
Δεν σ΄ειπαν όμους Βαγγέλη ότι στην Ημαθία στην Πέλλα στ Μακεδονία ολη, έχουμι Συλλόγοι Πανίσχυροι. Δημουκρατικοί. Μι ικλουγές , μι διοικήσεις, μι μέλη, κι έλεγις στουν κουσμάκι, να παν να φκιάσνι Συλλόγοι ξανά μανά. Δεν σείπαν ότι η «Πρωτοβουλία αγροτών» γιννήθηκεν εκεί που μιλούσις; Στην Ημαθία; (τούξιρις φαντάζουμι)
Ειπις ακόμα για καλόν κόσμο κι κακές διοικήσεις. Εδώ σι μας Βαγγέλη, τσ διοικήσεις τς βγάζει ου κόσμους. Κανένας άλλους. Να του ξέρς αυτό.